Περιδιαβαίνοντας

Η τελετουργική βόλτα της Κυριακής με οδηγεί σε πάρκα και γειτονιές, σε καφέ και βιβλιοπωλεία. Αισθάνομαι πως ζούμε πια σε μια οριακή εποχή, οριακή σε ιδέες και σύμβολα, οριακή και σε συναισθήματα. Οριακά τα οικονομικά μας, οι αντοχές μας, οι ανοχές μας, οριακός και ο πολιτισμός μας. Η Ελλάδα καλείται να ξεπεράσει τον εαυτό της, η Ευρώπη καλείται να φτιάξει όραμα, η Αμερική καλείται να αναγεννηθεί. Γενικά όλοι καλούμεθα να ξεπεράσουμε κάτι, να βρούμε μια μαγική συνταγή ύπαρξης και ευτυχίας, μια ισορροπία με τους γύρω μας, μια διέξοδο απο τα προβλήματά μας.

Οι άνθρωποι που κάνουν παρέα με σκύλους έχουν αυξηθεί σε τούτο το πάρκο, αυξήθηκαν και εκείνοι που μιλάνε στο κινητό τους ασταμάτητα, αυξήθηκαν και οι άλλοι που έχουν πολλούς φίλους στο Facebook, και στη ζωή κανέναν. Αυξήθηκε επικίνδυνα η Μοναξιά.

Ερχομαι εδω χρόνια, το τοπίο με ηρεμεί και με βοηθάει στις σκέψεις μου. Ανασυντάσσομαι νοητά για το υπόλοιπο της έβδομάδας και του μήνα, παίρνω ενέργεια για όσα πρέπει να γίνουν. Κάποιες μυστικές και αόρατες δυναμικές μας θέλουν να είμαστε δυνατοί για όλα, πανέτοιμοι για τους σύγχρονους ρυθμούς που μας συνθλίβουν. Ενας ζεστός καφές συνοδεύει τις σκέψεις μου μαζί με κάποιο παλιό βιβλίο που αγοράστηκε για ένα μονον δολλάριο απο κάποιο παλιό βιβλιοπωλείο της γειτονιάς. Ενα όμορφο απόγευμα.

Χρόνια πρίν, έτρεχα σε καπνισμένα μπαράκια για φλογερές συζητήσεις, σχέδια για εξωτικά ταξίδια, αγάπες που θα ανέτρεπαν το σύμπαν, ατέλειωτα όνειρα που θα άνοιγαν τον κόσμο. Τωρα πια αρκεί μια όμορφη βόλτα την Κυριακή για να κρατήσει ζωντανή τη σκέψη και το νού. Συμβιβασμός, κούραση ή απλή απάθεια;

Τι άλλο να πούμε φίλοι μπλόγκερς...

Μνημόνιο 2, το καλό

Μέχρι το 2013, το Μνημόνιο αποτελεί θεσμική και νομική υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας, και δεν μπορεί να καταργηθεί.

Το σημερινό Μνημόνιο αποτελείται απο δύο μέρη. Τις διαρθρωτικές αλλαγές τις οποίες δεν θέλει σχεδόν κανένας, (και που οι πολιτικοί μας υποστηρίζουν έξω αλλά όχι μέσα), και την εκταμίευση ενός δανείου 110 δις για 3 χρόνια (το οποίο όλοι περιμένουν αλλά κάνουν πως δεν θέλουν), για να πληρωθεί ο κόσμος στο τέλος του μήνα. Το μίγμα της πολιτικής που ακολουθείται στην Ελλάδα (υφεσιακής κατα γενική ομολογία), και το οποίο έχει στεγνώσει την αγορά, ειναι πασοκικής προέλευσης και δεν περιέχεται στο Μνημόνιο. Επομένως τσακωνόμαστε περί οικονομικής πολιτικής και όχι περί Μνημονίου.

Μετά το 2013, είμαστε θεωρητικά ελεύθεροι να κάνουμε ο,τι γουστάρουμε. Μόνον που τότε, όπως φαίνονται τα πράγματα, θα πέσουμε σε νέο ύφαλο, το Μνημόνιο 2, που τώρα ψήνεται στις Βρυξέλλες. Το σημερινό (πιλοτικό) ελληνικό Μνημόνιο άρεσε τόσο πολύ στη Γερμανία, που τώρα θα το θεσμοποιήσει για όλα τα ξεσαλωμένα piggies με συνοπτικές διαδικασίες. Η νέα δέσμη κανόνων της ΕΕ (που θα καταλήξουν σε νέα συνθήκη κορυφής), θα είναι ενα μόνιμο και καταπελτικό Μνημόνιο, που θα φοριέται απ' ευθείας απο τις Βρυξέλλες, θεσμικά, χωρίς τη συμμετοχή των αναξιοπαθούντων.

Το νέο κεμπάρικο Μνημόνιο θα είναι κάτι σαν το αυτόματο διαζύγιο. Εχεις κύριε χρέος πάνω απο 60% του ΑΕΠ σου; Τσάκο ένα αυτόματο Μνημόνιο. Εχεις έλλειμμα πάνω απο 3% του ΑΕΠ; Κακώς. Τσάκο ένα βελτιωμένο Μνημόνιο. Δεν θα χρειάζεται έτσι να τσακώνεται ο Γιωργάκης με τον Αντωνάκη σε εθνικές ψηφοφορίες υπέρ ή κατά. Θα γλυτώσουμε και μείς το νταβαντούρι με τα τηλεπαράθυρα.

Ενα ακόμα αβαντάζ του νέου γερμανικού Μνημονίου θα είναι πως θα μπορείς να χρεωκοπείς πλέον άνετα και "ελεγχόμενα". Πάλι, για να μην τσακώνονται οι ιθαγενείς, αυτό θα γίνεται με μια απλή ανακοίνωση απο τις Βρυξέλλες. Δεν μπορείς κύριε να πληρώσεις; Κακώς. Τσάκο μία "ελεγχόμενη". Ο λαός θα το μαθαίνει απο τις ειδήσεις.

Εχετε δεί ποτέ σας "ελεγχόμενη πτώχευση"; Μεγάλο ζοριλίκι. Πρώτα μπαίνουν μέσα λογιστές και δικηγόροι, ήρεμοι άνθρωποι, ούτε φωνές ούτε φασαρίες. Κοιτάνε τα νούμερα, υπολογίζουν τη χασούρα, κοιτάνε τί έχεις και τι αξίζεις, σε δένουν νομικά, παίρνουν ό,τι βρίσκουν και φεύγουν. Ακολουθούν κάτι περίεργες εταιρείες που παίρνουν τα έπιπλα, τα ψυγεία, τα κομπιούτερ, τους εκτυπωτές και τις τοστιέρες, τα φορτώνουν σε φορτηγά και φεύγουν. Τελευταίοι μπουκάρουν μέσα κάτι καπιταλιστικά φρικιά, οι λεγόμενοι vulture capitalists, φτωχομπινέδες του συστήματος. Αυτοί ξηλώνουν καλώδια, ξεβιδώνουν πρίζες, ξεκολλάνε μέχρι και τα καζανάκια. Δεν ξέρω αν αφήνουν καθόλου χαρτί τουαλέτας.

Αυτά τα ένδοξα λοιπόν, θα θεσμοποιηθούν μέχρι το 2013. Γερμανικά κόλπα πλέον, τέρμα η διαβούλευση και τα πολυπολιτισμικά. Ολα τα piggies πληροφορούμαι, ειναι ήδη ενθουσιασμένα με το νέο Μνημόνιο. Μπήκαν στη ουρά και υπέγραψαν τη μοίρα τους.

Ο Γιώργος υπέγραψε και για τον επόμενο έλληνα πρωθυπουργό. Το 2013 η Ελλάδα θα έχει χρέος 140% του ΑΕΠ της, και θα ειναι ο πρώτος πελάτης του νέου Μνημονίου. Kάθε χρεωκοπημένος θα δίνει ό,τι έχει. Η Ελλάδα εχει πολλά νησιά. Η Ισπανία επαρχίες. Ετσι περίπου θα δουλεύει το νέο Μνημόνιο.

Επομένως μην τσακώνεστε τώρα για το Μνημόνιο το Ενα, το πειραματικό. Αν θέλετε, στις περιφεριακές εκλογές ψηφίστε τον περιφεριάρχη και δήμαρχο που θέλετε, τον ξάδελφο, τον φίλο, τον κολλητό που επιθυμείτε και γουστάρετε. Αν δεν θέλετε, καθήστε σπίτι σας, διαβάστε βιβλια, κάντε έρωτα, ακούστε σκυλάδικα. Εκλογές μάλλον δεν θα γίνουν γιατί θα καθυστερήσουν το βελτιωμένο Μνημόνιο. Αλλά ακόμα κι άν γίνουν, μην ανησυχείτε. Κάποια κυβέρνηση συνασπισμού θα φτιάξουμε, που θα μας κρατήσει στο σημερινό Μνημόνιο, μέχρι να μπούμε στο ... άλλο Μνημόνιο.

----------------------------------------------------
Στη φωτογραφία, "το μνημείο του χωρισμού", στο Saint Martin. Tο Καραϊβικό piggy χωρίστηκε συνοπτικά και "ελεγχόμενα". Για να μην τσακώνονται στη μοιρασιά οι αποικιοκράτες, έβαλαν εναν γάλλο στη μία άκρη του νησιού και εναν ολλανδό στην άλλη, να περπατήσουν το νησί αντιδιαμετρικά, και το χώρισαν στο σημείο που συναντήθηκαν οι δυό τους. Η Γαλλία, λένε, πήρε λίγο πιο πολύ χωράφι απο την Ολλανδία. Ο ολλανδός αντιπρόσωπος ήπιε στο δρόμο κάτι μπύρες ο μαλάκας, και ψιλοχάθηκε...

Τη μέρα του χωρισμού, ένα ολλανδικό καράβι έφυγε απο το νησί, παίρνοντας μαζί του και 70 τόνους αλάτι,το μόνο και μοναδικό πράγμα που παρήγαγε το δυστυχισμένο νησί. Τεράστια η ανθρώπινη Ιστορία...

Ιστορίες του Φραπεδιστάν

O νεαρός γιατρός εκ Ρουμανίας επέστρεψε πιά στην Ελλάδα, και λόγω νοσταλγίας έκοβε βόλτες και στη γενέτειρα. Πετυχημένος και καταξιωμένος χειρούργος με πείρα στο εξωτερικό, απασχολούνταν λέει σε κάποιο ιδιωτική κλινική των Αθηνών οπου πρόσφερε τις υπηρεσίες του κάνοντας εγχειρήσεις ανοιχτής καρδιάς. Τον είχα χαμένο απο χρόνια, και αναρωτιόμουν που ήτανε. Η επανεμφάνιση ήταν εντυπωσιακή.

Είχε και μια παιδική φιλία με τον Λαλιώτη έλεγε, κολλητός δηλαδή, και όπως διέδιδε και ο ίδιος στα καφενεία της γενέτειρας (βοηθούσε όσο μπορούσε ο καυμένος και τα παιδιά της επαρχίας), είχε και κάμποσους διορισμούς στην τσέπη, με κάποιο μικρό αντίτιμο βέβαια (βόηθαγε και ο Λαλιώτης για να λαδωθεί ο σκουριασμένος μηχανισμός). Οποιος προλάβει πρόλαβε.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι ήταν πολλοί, 5 εκατομμύρια πήγαινε ο διορισμός, και σύμφωνα με το καφενείο, ο νεαρός χειρούργος άφησε την γενέτειρα με κάποιο σεβαστό κέρδος, όλα μετρητά βέβαια (και χωρίς απόδειξη), αφήνοντας τους δυστυχείς γονείς να περιμένουν τηλέφωνο απο το υπουργείο. Το κόλπο αποκαλύφτηκε όταν η ίδια η σύζυγος του Λαλιώτη πληροφορήθηκε το σχήμα, και έστειλε στη γενέτειρα τον εισαγγελέα. Ο νεαρός χειρούργος συνελήφθει αργότερα κάπου στην Αθήνα, οπου αυτή τη φορά φορούσε ράσο, καθότι εκτός απο χειρούργος ήταν λέει και αρχιεπίσκοπος Μολδοβλαχίας(!) - εσχατιά της Ορθοδοξίας μας, οδηγούσε δε και αυτοκίνητο με ειδική πινακίδα απο το Φανάρι! Δεν έγινε έκτοτε γνωστό αν η νομικη υπόθεση συνεχίστηκε, για τα λεφτά βέβαια ούτε λόγος.

Ενας δεύτερος γιατρός μπήκε στη ζωή μου αργότερα, τούτος απο Ιταλία, που κατέφθασε στην Βοστώνη για κάποια ειδικά σεμινάρια ιατρικής. Τον γνώρισα μέσω άλλων, και επρόκειτο για εναν πνευματώδη και ευχάριστο χαβαλέ με πολύ προσεγμένη εμφάνιση και ακριβά γούστα. Μόνον που δεν ήξερε αγγλικά ο δυστυχής, και αδυνατούσε να καταλάβει τα σεμινάρια. Μετά απο κάποιες συνεννοήσεις και καλό κρασί, την αγγλική του μόρφωση ανέλαβε η σύζυγός μου. Μετά απο μερικούς μήνες, και αφού είχε μάθει να παραγγέλνει και καφέ στην αγγλική γλώσσα, ο γιατρός εγκατέλειψε τα σεμινάρια και επέστρεψε στην Ελλάδα οπου ανέλαβε περίοπτη θέση σε Ιατρική σχολή ελληνικού πανεπιστημίου. Στο βιογραφικό του, ανέφερε και την αμερικανική του εμπειρία ως "καθηγητής ιατρικής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ". Μια μέρα μάλιστα, τον είδα και στην ελληνική τηλεόραση, με τον ίδιο τίτλο, να μιλάει για τις προόδους της ιατρικής και την ανεκδιήγητη κατάσταση των ελληνικών νοσοκομείων, που φυσικά ο ίδιος θα διόρθωνε.

Και καθώς ο πρώτος γιατρός έφευγε απο την Βοστώνη για ύψιστα ιατρικά καθήκοντα στην πατρίδα, κατέφθανε ο δεύτερος, τούτος εκ Πάτρας, σκοπός του οποίου ήταν να δουλέψει λίγο σε κάποιο νοσοκομείο της Βοστώνης, (όπου νάναι λέμε), μέχρι να τον ειδοποιήσει ο μπαμπάς του (που ήδη ήταν καθηγητής στην Πάτρα), πως η θέση του ήταν έτοιμη , καρφωτή και λαδωμένη, και να επιστρέψει το παληκάρι απο τις αμερικανικές διακοπές του απευθείας στην έδρα της ένδοξης ελληνικής ιατρικής.

Δυστυχώς όμως για αυτόν, την καρέκλα διεκδικούσε (για τον γιό του) και άλλος πατρινός, ο οποίος και δόντι με την πρυτανεία είχε, αλλά ήταν και σοβαρός Πασόκος. Η κόντρα εξελιχθηκε σε αληθινό πόλεμο, με τον δικό μου στο τηλέφωνο να συζητάει με τον μπαμπά του διάφορα σενάρια εξόντωσης του ανταγωνιστή του, όπως πληρωμές, διορισμούς συγγενών του αντιπάλου σε άλλα υπουργεία, κλπ. Και τι πασοκαριό δεν κινητοποιήθηκε εκείνη την εποχή για να πάρει ο γόνος τη θέση, που τελικά όμως έχασε τη φοβερή τιτανομαχεία, και επέστρεψε στην Ελλάδα άπραγος.

Ηταν μια τεράστια υποχώρηση και ήττα, δήλωσε ο νεαρός γιατρός καθώς τον πήγαινα στο αεροδρόμιο για την επιστροφή του στην Ελλάδα. Αλλά πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, με πληροφόρησε, καθώς η οικογένειά του έχει πολύ καλές πληροφορίες πως ο αδελφός του ανταγωνιστή του, (ένας εφοριακός) είχε εκτεθεί σε κάτι λοβιτούρες με επιχειρηματίες, και τώρα θα τον σούβλιζαν για εκδίκηση σαν τον Αθανάσιο Διάκο.

Δεν ακολούθησα τη συνεχεια, γιατί έκτοτε σταμάτησα να κάνω παρέα με γιατρούς, και τόριξα στους μουσικούς και τους κομπιουτεράδες...

---------------
Στη φωτογραφία, ο Τσό, εμβληματική μορφή ιδρυτή κινήματος κλεπτοκρατίας και λοβιτούρας. Οπως ξέρετε, έχει τιμωρηθεί βάναυσα με αφαίρεση της πασοκικής του ταυτότητας.

Σημείο βρασμού

Οπως γνωρίζετε, υπάρχουν δύο τρόποι να μειώσεις ένα έλλειμμα. Η αυξάνεις τα έσοδα, ή μειώνεις τα έξοδα (ή και τα δύο). Μετά απο ενα χρόνο στην εξουσία, και απο την πλευρά λοιπόν των εσόδων, πληροφορήθηκα χθές απο τον κ. Παπακωνσταντίνου πως "στην Ελλάδα προσποιούμαστε οτι έχουμε φορολογικό σύστημα". Ηταν μια εξαιρετική δήλωση, ενδεικτική θα έλεγα έλληνα πασόκου που μαθαίνει τη δουλειά (ανταποκρίθηκαν ανάλογα και οι αγορές). Πιάσανε βέβαια και εναν τραγουδιστή φοροφυγά, ενα γιατρό, εναν παπά, άντε και εναν εφοριακό, αλλά τα νούμερα δεν βγαίνουν γιατι η ψωροκώσταινα απλώς δεν τραβάει, και οπως ξέρετε την έχουν αναλάβει οι ξένοι.

Τί απέμεινε λοιπόν; Η πλευρά των εξόδων, οι δημόσιες δαπάνες. Το περίφημο ελληνικό κράτος, θαυμαστό σε σύλληψη, και ακόμα ωραιότερο σε εφαρμογή. Αφού όλα τα άλλα απέτυχαν, η Τρόικα λοιπόν ειναι σαφής για το τί περιμένει μετά τις περιφεριακές. Και ο Γιωργάρας, μόλις το άκουσε, έσπευσε αμέσως να μας διαβεβαιώσει στην διακαναλική του, πως απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων δεν θα γίνουν. Τέτοια κόλπα κάνει η Κούβα, άντε και η Αγγλία. Ε οχι και η Ελλάδα Σπιναλόγκα!

Εκεί κολλάει η απειλή του Γιώργου για εκλογές. Πως να χαλάσει ο σοσιαλιστής Γιώργος το κρατικό τερατούργημα που με τόσο κόπο έφερε τον "λαό στην εξουσία"; Θα εκθέσει τους κομματικούς πελάτες του στις άγριες δυναμικές της ελεύθερης αγοράς και του μισητού καπιταλισμού; Θα βγάλει τα παιδιά του προστατευτισμού στην σέντρα; Θα ερωτηθεί λοιπόν πρώτα ο λαός. Και μαντέψτε τί θα απαντήσουν οι πελάτες...

Μια ανεκδιήγητη ομάδα ηλιθίων που δεν μιλιούνται κάν μεταξύ τους, κυβερνάει τη σάπια χώρα απο τα τηλεπαράθυρα, και προσπαθεί παντιοτρόπως να διατηρήσει τον σάπιο Κρατισμό απο τον οποίον ανήθικα βιοπορίζεται. Ηρθε όμως η ώρα των αποφάσεων. Μόλις απωληθούν οι πρώτοι κηφήνες, θα γίνει πόλεμος. Θα είναι το τελευταίο στάδιο της παρακμής ενός κράτους που τα τελευταία 30 χρόνια προσποιείται πως είναι και πολιτισμός.

----------------------------------
Εχουμε πνιγεί στα ψέματα και τις υπεκφυγές. Η ομάδα των ηλιθίων που παριστάνει την κυβέρνηση,αφού ανακοίνωσε πως αποκλείεται να πάμε στο ΔΝΤ, στο τέλος έφερε την Τρόϊκα ενισχυμένη. Απο το "λεφτά υπάρχουν" πήγαμε στο "δεν υπάρχει σάλιο", απο την κατάργηση των "αποικιακών συμβάσεων" στις εκπληκτικές κινεζικές και αραβικές επενδύσεις. Ακόμα και σήμερα δεν ξέρουμε πόσο είναι το έλλειμμα, πόσο θα είναι αύριο ο ΦΠΑ, και αν η επιμήκυνση του χρέους συζητιέται ή τέλος πάντων δεν συζητιέται. Η όποια αισιοδοξία απέμεινε, εξανεμίζεται ραγδαία...

Η οριακή στιγμή

Δυό δροσερές φθινοπωρινές φωτογραφίες της Νέας Αγγλίας, φωτογραφικό ντεκόρ του Φθινοπώρου. Οι βορειοανατολικές πολιτείες του Νew Hampshire, Vermont και Main, αποτελούν ακόμα κομμάτια ανεξερεύνητης γής, χαμένης μέσα στην ατέλειωτη βλάστηση και τα καθαρά νερά. Παράδεισος των αισθήσεων και των επιθυμιών του κάθε φωτογράφου. Ματωμένη στα χρώματα η φθινοπωρινή φύση, διανύει τις τελευταίες ώρες μιας πανέμορφης και θεατρικής αποχώρησης. Το Φθινόπωρο σταδιακά γίνεται Χειμώνας.

Το πανέμορφο τοπίο που στέκει ήρεμο και λουλουδιασμένο, θα ξεγυμνωθεί σύντομα με βία, απο τους αγέρηδες και τους παγετώνες. Είναι οι φωτογραφίες τούτες το οριακό σημείο που ο κύκλος της Φύσης ξεψυχάει. Το Φθινόπωρο και η Ανοιξη της Νέας Αγγλίας, μαζί με το ελληνικό καλοκαίρι, αποτελούν ό,τι πιο ακραίο, όμορφο και αισθησιακό έχει να δώσει η Φύση στις ανθρώπινες αισθήσεις. Τέλος Οκτώβρη, και η οριακή στιγμή φτάνει σιγά σιγά στο τέλος της.

Με τον πρωινό καφέ

Ερχομαι εδώ που και που τις Κυριακές, απόδραση σε εναν αλλιώτικο κόσμο δυναμισμού και ιδεολογίας, προσκύνημα στα χρόνια που πέρασαν, σε εποχές που ήρθαν και έφυγαν, σε φίλους και αγάπες που χάθηκαν σε τόπους μακρινούς. Είναι μια όαση, έστω νοητή, σε ενα κόσμο που ακολουθεί σκληρούς εταιρικούς ρυθμούς που εξοντώνουν και πολτοποιούν τον σύγχρονο άνθρωπο. Ενα νοητό διάλειμμα απο την καθημερινότητα.

Το πανεπιστήμιο του Harvard δεν φτιάχτηκε για να μορφώσει αμερικανούς (το 50% των φοιτητών του έρχεται απο εκτός Αμερικής), αλλά για να προωθήσει την ανθρώπινη γνώση, πέρα απο παρωπίδες και ιδεολογίες παντός είδους. Είναι θαυμαστό πόσο ρεαλιστική στις θεωρήσεις της ειναι η ελίτ αυτού του κόσμου, σε αντίθεση με τις ιδεολογικά κατασκευασμένες αλλοτε εθνικές, άλλοτε θρησκευτικές, άλλοτε ειδικών συμφερόντων ιδεολογίες.

Γι αυτό και παράγει υπέροχα βιβλία, πάνω σε κάθε τομέα, κάθε επιστήμη, κάθε ανθρώπινη ανησυχία. Δεν έχω δεί πουθενά στον κόσμο τέτοια υπερπαραγωγή σκέψης, τέτοια οργανωμένη πασαρέλα μελετών παντός είδους, απ΄όλο τον κόσμο, για όλα τα γούστα και για όλα τα πιθανά θέματα. Για την ελίτ αυτού του κόσμου, δεν υπάρχει Αριστερά και Δεξιά, δεν υπάρχουν κράτη και συμφέροντα, δεν υπάρχουν ειδικές προστασίες σε νταβάδες και ειδικά οργανωμένα συμφέροντα. Υπάρχει μόνον η αλήθεια, και τα λίγα βιβλιοπωλεία που την φιλοξενούν.

Θέλετε να διαβάσετε για τις βρωμιές της Αυτοκρατορίας, τις οργανωμένες σφαγές αμάχων στα πεδία των μαχών, τα προβλήματα αυτού του κόσμου, τα σενάρια των οργανωμένων clubs, πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές θεωρήσεις; Ολα είναι εδώ σε κοινή θέα και ακρόαση. Και απο αυτή τη βιβλιογραφία, αντλούν τις γνώσεις τους οι μικρές ελίτ των μικρών πατρίδων, οι μικροί πρωθυπουργίσκοι, σύμβουλοι και παρατρεχάμενοι κυβερνήσεων και κοινοβουλίων, (οι διανοητές τύπου ας πούμε τυπου Ανδρουλάκη), που παρακολουθούν τη βιβλιογραφία με θρησκευτικό ζήλο, φιλτράροντας και ξαναπακετάροντας σε εθνική, αριστερή ή δεξιά συσκευασία, αυτό που ο απλός κόσμος δεν βρίσκει στα λαϊκά περίπτερα.

Ξεκίνησα να γράψω σήμερα ενα πόστ για την αναδιάρθρωση της πανεπιστημιακής παιδείας που προωθεί στην Ελλάδα η κα Διαμαντοπούλου, αλλά τελικά τα παράτησα, βαρέθηκα θα έλεγα, και έτσι το έριξα στους καφέδες και στο διάβασμα. Στα όσα πικρά αντιμετωπίζει η Ελλάδα σήμερα, έρχεται να προστεθεί και το θέμα της Παιδείας, οπου δημιουργείται και σμιλεύεται η συνειδησιακή βάση μιας σκεπτόμενης κοινωνίας.

Την κα Διαμαντοπούλου την υποστηρίζω στην άποψή της πως η αγγλική θα έπρεπε να είναι η δεύτερη γλώσσα στην Ελλάδα, καθώς δεν θεωρώ πως μια τέτοια προσπάθεια μειώνει καθόλου την εθνική μας γλώσσα. Γιατί γνωρίζω ως μετανάστης, πως ο καλύτερος τρόπος να διατηρήσεις την μητρική σου γλώσσα, ειναι να μάθεις καλά τις γλώσσες των άλλων. Κάτι που εγώ κάνω τα τελευταία 25 χρόνια με επιτυχία.

Εχοντας πάρει μια γεύση απο ενα σωστό περιβάλλον σκέψης και γνώσης, και έχοντας επισκεφτεί και το άλλο μεγάλο εργαστήριο καινοτομίας του κόσμου, το Silicon Valley, η κα Διαμαντοπούλου θα επιχειρήσει λέει μια επανάσταση στην ελληνική Παιδεία. Αφήνοντας πίσω της τις ανεκδιήγητες ηλιθιότητες για χαρτογράφηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου, και την κατάργηση της βάσης του 10 (που γέμισε τα παραμάγαζα των ΤΕΙ με βλάκες), η κα Διαμαντοπούλου επανέρχεται τώρα στην πιάτσα δυναμικά, ως αναμορφωμένος πασόκος (είναι πολλοί και δρούνε σκόρπια), που μετεκλογικά είδε το φώς της αλλαγής.

Απομένει τώρα για τους σοφούς που θα αναμορφώσουν τα ελληνικά πανεπιστήμια, να βιώσουν και στην πράξη την πρώτη κατάληψη ελληνικού πανεπιστημίου, με τις Μαοϊκές σημαίες να ανεμίζουν στην πρυτανεία, τις βαριοπούλες να σπάνε μάρμαρα και εργαστήρια, και τις αίθουσες να έχουν μετατραπεί σε εργοστάσιο κατασκευής μολότωφ. Κάπου εκεί οριοθετώ προσωπικά και το τέλος της ελληνικής διαβούλευσης.

Μια ματιά στη φρίκη

Ξανά, απο το διαδίκτυο αυτή τη φορά, η φρίκη του πολέμου μπαίνει στο σπίτι μας. Είναι βέβαια πολύ άβολο να βλέπεις τον άλλον να πεθαίνει τη στιγμή που εσύ πίνεις καπουτσίνο, αλλά είναι συνάμα και χρήσιμο. Πριν μερικούς αιώνες, το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας γεννιόνταν, ζούσε και δημιουργούσε μέσα σε μια ακτίνα μερικών χιλιομέτρων απο το σημείο που γεννιόνταν. Και μέσα σ' αυτή την ακτίνα πέθαινε. Μακριά απο ταξίδια, γνώση και κάθε πληροφόρηση. Αν ήσουν τυχερός και πλούσιος, αποκτούσες μια τυπωμένη Βίβλο και είχες φαγητό και νερό. Αλλιώς δεν είχες τίποτα. Ας εκτιμήσουμε λοιπόν όσα έχουμε. Βοηθάει; - θα ρωτήσουν μερικοί. Ναί, βοηθάει. Οι όποιες αποκαλύψεις σήμερα, ίσως να αποτρέψουν εναν πόλεμο αύριο. Μια αναμφισβήτητη νίκη για όλους μας.

---------------------------------
The US military has confirmed the authenticity of newly released video showing US forces indiscriminately firing on Iraqi civilians. On Monday, the website WikiLeaks.org posted footage taken from a US military helicopter in July 2007 as it killed twelve people and wounded two children. The dead included two employees of the Reuters news agency, photographer Namir Noor-Eldeen and driver Saeed Chmagh.



Democracy Now!
WikiLeaks