Επονται μέγιστες στιγμές

Αναπαράγω σ' αυτό το πόστ, ένα άρθρο του κ. Μανδραβέλη, για να κλείσει ο μήνας της άκρατης πολιτικολογίας, με την υπενθύμιση πως στο επόμενο χρονικό διάστημα θα γιορτάσουμε 2 εθνικές επαιτείους. Στις 17 Νοεμβρίου το Πολυτεχνείο, και στις 6 Δεκεμβρίου τα Δεκεβριανά. Οι απανταχού της Ελλάδας πολιτικές δυνάμεις, φαίνεται πως έχουν επιλέξει την πολιτική τους τοποθέτηση για όσα επέρχονται. Προσωπικά, συντάσσομαι με τα διεθνώς κινούμενα golden boys που προσφέρουν Ιnformation Τechnology υπηρεσίες ανα τον κόσμο. Είς το επανιδείν.

---------------------------------------------------------------------
Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini. gr

Είναι προφανές ότι, όταν συλληφθούν οι ψυχασθενείς με τα καλάσνικοφ, μπορούν να ζητήσουν την αθώωσή τους ισχυριζόμενοι ότι «τελούσαν υπό νομική πλάνη, θεωρώντας ότι στο πλαίσιο της διαμαρτυρίας αντίστοιχες ενέργειες καταγράφονται συχνά». Δεν είναι καλαμπούρι, είναι το σκεπτικό του εισαγγελέα Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ξάνθης, με το οποίο αθώωσε έξι νεαρούς, οι οποίοι «έχτισαν» εντός του γραφείου τον αντιπρύτανη του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου κ. Θανάση Καραμπίνη. Ο εισαγγελέας της έδρας διαπίστωσε ότι «τα αδικήματα της άσκησης βίας και της διατάραξης οικιακής ειρήνης φαίνεται από τις καταθέσεις και τα στοιχεία της δικογραφίας ότι έχουν αντικειμενικά διαπραχθεί». Παρ’ όλα αυτά, οι έξι «χτίστες» αθωώθηκαν διότι νόμιζαν ότι «νόμος είναι το δίκιο του φοιτητή να χτίζει εντός των γραφείων του τους πρυτάνεις».

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η άποψη του βουλευτή του Συνασπισμού κ. Τάσου Κουράκη, ο οποίος ταξίδεψε μέχρι την Ξάνθη για να υπερασπιστεί το δίκιο των χουλιγκάνων να διαμαρτύρονται όπως γουστάρουν, ακόμη και με μυστρί, λάσπη και τούβλα (η λάσπη κυριολεκτικά και μεταφορικά). Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του Συνασπισμού, «ο Τάσος Κουράκης επαίνεσε τη στάση των φοιτητών, οι οποίοι υπερασπίστηκαν τον δημόσιο χαρακτήρα του πανεπιστημίου, και καταφέρθηκε κατά του εισαγγελέα, ο οποίος στοχοποίησε τους έξι φοιτητές, που υλοποιούσαν απόφαση του συλλόγου τους, στρεφόμενος εμμέσως κατά του πανεπιστημιακού ασύλου».

Με άλλα λόγια, ο κ. Κουράκης –έχοντας και τις ευλογίες του Συνασπισμού– επαίνεσε την παρανομία των φοιτητών βαφτίζοντας τη φθορά δημόσιας περιουσίας και τον τραμπουκισμό στο πρόσωπο ενός καθηγητή και εκλεγμένου αντιπρύτανη ως «εύρυθμη λειτουργία του ασύλου». Με άλλα λόγια, εκεί που οι χούλιγκαν μας χρωστούσαν, ο Συνασπισμός ζητάει και το βόδι, διότι «στοχοποιήθηκαν» οι χτίστες!

Στο πλαίσιο λοιπόν αυτού του «επαναστατικού παραλογισμού», που δέρνει εσχάτως τον ΣΥΝ, και αφού κατά τον κ. Κουράκη το χτίσιμο καθηγητών ή πρυτάνεων εντός των γραφείων είναι καλό πράγμα – «υπερασπίστηκαν τον δημόσιο χαρακτήρα του πανεπιστημίου» –, να νομιμοποιηθεί. Να μπορεί, όποιος διαφωνεί με κάποιον, να χτίζει συμβολικά την είσοδο του γραφείου του. Ετσι, αφενός θα έχουμε οικονομικό όφελος (η οικοδομή είναι η ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας κι εσχάτως έχει κάμψη) και αφετέρου θα έχουμε καθημερινά χάπενινγκ. Οι φοιτητές θα χτίζουν τους πρυτάνεις, οι εκφωνητές του Πολυτεχνείου θα μπορούν να χτίζουν την είσοδο της ΓΑΔΑ, ο ΛΑΟΣ θα μπορεί να χτίζει τα γραφεία του ΣΥΝ στην Κουμουνδούρου...

Γιατί όχι; Αφού το χτίσιμο των γραφείων είναι απλώς συμβολική πράξη, η οποία δεν πρέπει να ενοχλεί κανέναν και αποσκοπεί σε ιερούς σκοπούς, γιατί να μη διευρυνθεί; Γιατί ο δημοκρατικός διάλογος με το μυστρί να παραμείνει εντός των πανεπιστημιακών τειχών; Γιατί να μην μπορούν όλοι να χτίζουν όλους; Οι ακροδεξιοί να χτίζουν τα γραφεία των «επαναστατών», οι επαναστάτες των ρεφορμιστών, οι ρεφορμιστές των δεξιών κ. ο. κ. Είναι σίγουρο ότι ο καλός δημοκράτης κ. Κουράκης θα τρέξει να υπερασπιστεί το δικαίωμα κάθε ομάδας πολιτών να χτίζει τους αντιπάλους της· πάντα «συμβολικά» και φυσικά υλοποιώντας αποφάσεις συλλογικών οργάνων.

--------------------------------------------
Απο την Καθημερινή - Το μυστρί και η δημοκρατία
--------------------------------------------

Μια σοβαρή υπόθεση

Οσο πιο γρήγορα ανασυνταχθεί ο κ. Χρυσοχοίδης, τόσο το καλύτερο. H επίθεση κατα του αστυνομικού τμήματος της Αγίας Παρασκευής είναι πλέον ανοιχτός πόλεμος και τρομοκρατία κατά όλων των Ελλήνων. Οι τρομοκράτες ειναι αδίστακτοι και επιθυμούν να σκοτώσουν για να δημιουργήσουν αναρχία και κάποια καινούργια Δεκεμβριανά. Η ιστορία γιγαντώνεται βέβαια απο παλιά, καθώς ομάδες τρομοκρατών έχουν στρατολογήσει τώρα και παιδιά που δρούν σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Μια απλή και γρήγορη έρευνα, αποφέρει την ειδησεογραφία επιθέσεων στην Πεύκη, στην Πάτρα, στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, στα Εξάρχεια, στον Κορυδαλλό. Η λίστα τελειωμό δεν έχει.

Ευτυχώς για όλους μας, η μυθολογία του αγωνιστή τρομοκράτη είναι πλέον νεκρή στο συλλογικό υποσυνείδητο του Ελληνα, παρά της προσπάθειες ορισμένων εφημερίδων να ηρωοποιήσουν τον πολιτικό λόγο των τρομοκρατών, ή κάποιων κίτρινων δημοσιογραφίσκων τύπου Ζουγκλίστα που αφήνει τον Ξηρό να αρθρογραφεί online. Η σύλληψη της 17Ν δεν παρουσίασε στο προσκήνιο συνειδητοποιημένους αριστερούς επαναστάτες ή κάποιο σχέδιο ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος, παρα μερικά θλιβερά επαρχιώτικα βλαχαδερά που σκότωναν κόσμο και λήστευαν το κοινό εθνικό χρήμα. Η ιδεολογική 17Ν που μας αποσχόλησε για 28 χρόνια, ήταν τελικά μια βλαχοσυμμορία επαρχιωτών που λήστευε ταμιευτήρια για να καλοζωιστεί.

Στο πρώτο μας τρομοκρατικό ντεμπούτο, είδαμε κάποια παπαδοπαίδια να στρατολογούν ξαδέλφια και κολλητούς στις καφετερίες, εναν κιθαρίστα άσχετο με την πολιτική, έναν άλλον που μπήκε στην οργάνωση κατα λάθος χωρίς να ξέρει κάν που μπήκε (Τέλιος), έναν τρίτο γραφικό που πήγαινε τσιλιαδόρος σε ληστείες για να κονομήσει λεφτά ωστε να εκδόσει το βιβλίο του (Ψαραδέλης), ο υποτιθέμενος εγκέφαλος, ο Μητσάρας με τα μέλια, αποδείχθηκε πολύ κατώτερος του Μάρξ, ο Γιωτόπουλος δεν άρθρωσε ποτέ πολιτικό λόγο (όπως συνήθως κάνουν οι ιδεολόγοι αριστεριστές), και εκείνοι που έκαναν πολιτικές αναλύσεις (Τζωρτάτος), χρησιμοποίησαν κάτι απίθανες εκφράσεις του τύπου "μας τα παίρνουν οι φραγκάτοι", που δεν θεώρησα και πολύ εντυπωσιακές. Ο πολιτικός λόγος των μελών της οργάνωσης ηταν μηδέν σε επιπεδο ουσίας, η εκφραστική τους πολύ κάτω του μετρίου, και η εμφάνισή τους αντιστοίχως επαρχιακή.

Η νέα γενιά τρομοκρατών, παρότι σαφώς πιο επικίνδυνοι, πολυπληθέστεροι και ιντερνετικώς μοντέρνοι, είναι επίσης και φιλοσοφικα ηλιθιότεροι των προκατόχων τους. Οπως φαίνεται και απο τις προκηρύξεις τους, ο πολιτικός τους λόγος αναδύει αμάθεια, θυμό και απλοποιημένη παιδαριώδη σκέψη. Το ίδιο και η συμπεριφορά τους. Οι Πυρήνες της Φωτιάς (τουλάχιστον όσοι συνελήφθησαν), είχαν φτιάξει γιάφκα μέσα στο σπίτι που ζούσαν! Εκεί κοιμόντουσαν, συναντιόντουσαν, έκαναν σχέδια και μαγείρευαν. Εκει έφτιαχαν και τις κατσαρολάτες βόμβες. Μετά πήγαιναν για καφέ όλοι μαζί. Προφανώς δεν είχαν διαβάσει το εγχειρίδιο του καλού επαναστάτη Μαριγκέλα, και δεν έχω λόγους να πιστεύω πως είχαν εξαντλήσει τον Μάρξ, τον Γκράμσκι, ή άλλους του αντιδραστικού χώρου. Ολα δείχνουν πως υπακούουν στις σύγχρονες δυναμικές της ελληνικής κοινωνίας που τους ανέδειξαν. Ελαφρύς χαβαλές, απέραντος θυμός, και μια αντιεξουσιαστική συμπεριφορά γαλουχημένη απο χρόνια στις λογικές των αντιεξουσιαστικών καταλήψεων, το αστικο μίσος, και το μπάχαλο των Δεκεμβριανών. Οι καινούργιοι τρομοκράτες φτιάχνουν βόμβες, κατεβαίνουν σε μπαράκια των Εξαρχείων απο μόδα, ειναι εντελώς αμόρφωτοι εγκυκλοπαιδικά, και σκοτώνουν για χαβαλέ.

Θα θεωρούσα επομένως λάθος για την Αστυνομία να ψάχνει δυνατά και εγκεφαλικά άτομα. Κοινοί εγκληματίες είναι, που στρατολογούν πιτσιρίκια για γρήγορα γιουρούσια. Πιθανοτατα κάπου να έχουν συλληφθεί παλιότερα, ανάμεσα σε συναυλίες, γήπεδα, μολότωφ στο Σύνταγμα, ή αντιεξουσιαστικές "σκούπες". Και φυσικά θα έχουν επανειλημένως αφεθεί ελεύθεροι, χωρίς συλλογή στοιχείων, γιατί έτσι επέβαλε η γενική αριστερίστικη κουλτούρα. Οπως και όλοι οι προηγούμενοι αντιεξουσιαστές, σίγουρα θα είναι και φιλοσοφικά κατά της εργασίας, και πιθανότατα να έχουν ήδη διαπράξει σωρεία ποινικών αδικημάτων, ληστείες τραπεζών και ταμιευτηρίων. Ενα καλό σύστημα πληροφορικής σε συνδιασμό με τις καινούργιες τεχνικές DNA, εύκολα θα μπορούσε να τους φέρει στην επιφάνεια συνδυάζοντας διάφορα στοιχεία.

Και ενώ ο κ. Χρυσοχοίδης σίγουρα οργανώνει την Αστυνομία διοικητικά και θεσμικά, και προφανώς ετοιμάζει και κάποια ομάδα κρούσης με καλή τεχνική, επαγγελματική και φυσική εκπαίδευση, η ώρα απαιτεί άμεση αφύπνιση όλων των Ελλήνων και πρακτική δράση. Η Ελλάδα πρέπει επιτέλους να σπάσει μερικά ταμπού και να προχωρήσει. Να ξοδέψει χρήματα για πληροφορίες και συστήματα πληροφοριών. Και να ζητήσει τη βοήθεια του απλού κόσμου. Καλή Αστυνομία σημαίνει καλή πληροφορία, καλά δίκτυα πληροφοριοδοτών στον υπόκοσμο, κίνητρα για μετανοούντες εγκληματίες, δυνατότητα να μαζεύει και να αξιολογεί πληροφορίες απο το απλό κοινό. Το μέτρο με την επικήρυξη κάποιων κακοποιών είναι μια καλή αρχή, ενα ταμπού που σπάει. Η δημόσια ασφάλεια, πρέπει να κατανοήσουν όλοι, είναι μια πολύ ακριβή εθνική υπόθεση, που αν δεν χρηματοδοτηθεί και πετύχει, θα γεμίσουμε στο αίμα. Η εμείς, η οι τρομοκράτες θα κερδίσουν την Ελλάδα.

Χρειαζόμαστε άμεσα μια ιστοσελίδα τύπου FBI, στην οποία οι πολίτες θα μπορούν να αφήνουν πληροφορίες για πιθανές τρομοκρατικές και εγκληματικές ενέργειες. Oι πληροφορίες θα αξιολογούνται. Με αυτόν τον τρόπο βρέθηκαν οι γιάφκες της 17Ν, με την βοήθεια του κόσμου. Κάθε πληροφορία, θα διοχετεύεται ηλεκτρονικά σε κάποιον στην υπηρεσία προστασίας, και θα έχει εναν ειδικό ηλεκτρονικό αριθμό. Αυτά για το web και τους χρήστες, που αν επιθυμούν θα μπορούν να παραμείνουν ανώνυμοι. Και απο πίσω, οι υποθέσεις που δουλεύονται, θα μπορούν να συνδέσουν κάτω απο τον ειδικό κωδικό αριθμό, και πληροφορίες απο άλλες πηγές και βάσεις δεδομένων. Ολες οι ύπηρεσίες που υπάγονται στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη θα πρέπει να αυτοματοποιηθούν, τα στοιχεία να "καθαριστούν" τεχνικά, και να μπούν με μια κεντρική βάση δεδομένων (database). Κάποιοι ειδικοί σε database technologies θα πρέπει να αναλάβουν την συντήρηση των δεδομένων.

Το τελικό αποτέλεσμα, θα μπορούσε να ειναι ενα σύστημα που παίρνει πληροφορίες απο όλα τα αστυνομικά τμήματα, την υπηρεσία μεταναστεύσεως, τις παραμεθόριες, την οικονομική υπηρεσία, υπουργεία, κτλ, κλπ. Και τις παρουσιάζει σε μία οθόνη, real-time, σε κάθε γραφείο, αυτοκίνητο και μοτοσυκλέτα που υπάρχει ανα την επικράτια ή κινείται στους αυτοκινητόδρουμους της χώρας. Στα γραφεία του υπουργείου προστασίας, οι έρευνες στις βάσεις δεδομένων θα μπορούν να συνδιάζουν γρήγορα πληροφορίες για συλλήψεις, ληστείες και βιαιοπραγίες που εκκρεμούν, προσωπικά στοιχεία, και ό,τι άλλο χρειάζεται για να ολοκληρωθεί μια σωστή έρευνα. Θα αρκουν έτσι μόνον λίγα δευτερόλεπτα για μια έρευνα (database search), που θα μας έδινε όλα τα κοινά ονόματα εκείνων που συνελήφθησαν πέρσι πετώντας μολότωφ στην Πεύκη, βρέθηκαν φέτος σε τραμπουκισμούς στον Πειραιά, η συνελήφθησαν πετώντας γκαζάκια σε τράπεζες της Θεσσαλονίκης. Τα σκόρπια και ασύνδετα data, αν συνδιαστούν καλά, γίνονται πληροφορίες (information). Και η Πληροφορία ειναι δύναμη.

Για ενα τέτοιο σύστημα, θα απαιτηθούν ειδικοί άνθρωποι της πληροφορικής (golden boys κατα πολλούς), και πολλά μα πολλά εκατομμύρια σε χρηματοδότηση. Εχω δουλέψει σε πολλά τέτοια projects, και γνωρίζω πως είναι τεράστια σε μέγεθος, πολυπλοκότητα και συντήρηση. Αλλά είναι απαραίτητα. Σε κάποια επίσκεψη σε μια κρατική υπηρεσία των ΗΠΑ, πληροφορήθηκα κάποτε πως υπάρχει τεράστιο data overload. 50 διαφορετικά συστήματα είχαν τις ίδιες ακαθάριστες πληροφορίες, και δεν επικοινωνούσαν καλά μεταξύ τους. Το κόστος να διορθώσουμε τα 50 αυτά συστήματα, ήταν μεγαλύτερο απο το κόστος ενός νέου συστήματος. Αποτέλεσμα ήταν να ξηλωθούν 10 IBM mainframers και να πεταχτούν κυριολεκτικά στον δρόμο! Εμείς υποθέτω έχουμε ακριβώς το αντίθετο πρόβλημα, και θα πρέπει να δημιουργήσουμε νέα συστήματα εκ θεμελίων. Είναι αδιανόητο μια μικρή χώρα σαν την Ελλάδα που μαθαίνεις τα προσωπικά του καθενός στο καφενείο με λεπτομέρειες, να μην μπορεί να ξεκαθαρίσει μια βεντέτα με 500 αληταράδες του αντιεξουσιαστικού χώρου.

Information is Power.

Πρώτο τραπέζι πίστα

Τι να πρωτοαναφέρω απο τα ευτράπελα της φραπεδοχώρας, τι να πρωτοθυμηθώ απο όσα είδα και κατέγραψα αυτό το καλοκαίρι. Παραμένω πιστός λοιπόν, σε μια αρχή που έχω ο ίδιος εισαγάγει, πως αν αυτά που ακούω και βλέπω στην πολιτική σκηνή της χώρας και στις ειδήσεις των 8 δεν συνάδουν με αυτά που βίωσα ο ίδιος σε επίπεδο καθημερινότητας, τότε οι πολιτικές, οι ιδεολογίες και οι ειδησεογραφίες είναι λανθασμένες. Είναι το επονομαζόμενο "βαρόμετρο του γείτονα". Αν ο γείτονας με τη ζωή του δεν αντανακλά το πρόβλημα του Ασφαλιστικού, των stage, της φοροδιαφυγής, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα ούτε στο Ασφαλιστικό, ούτε στην αγορά εργασίας, και όλα νόμιμα και ηθικά. Ζωή και θεωρία πρέπει να συμβαδίζουν.

Βρήκα λοιπόν τη Θεία μου την Αγαθή, που πήγε στην Παιδαγωγική Ακαδημία για δύο χρόνια, έγινε δασκάλα στα είκοσι, διορίστηκε στα 21, και δεκαπέντε χρόνια μετά, λόγω του ότι ήταν μητέρα με παιδί, πήρε σύνταξη στα 36! Η δυναμική θεία, είναι σήμερα περίπου 86 χρόνων και βρίσκεται σε σύνταξη για 50 χρόνια! Με κάλεσε μάλιστα και για ποτάκι στην πισίνα, οπου ήπιαμε αλατισμένες μαργαρίτες με λεμόνι, και παίξαμε και μια παρτίδα τέννις! Μια αληθινή σοσιαλιστική κοινωνία πρέπει να νοιάζεται για τους συνταξιούχους της.

Το ξετίναξε το ασφαλιστικό ταμείο η Θεία Αγαθή, και δεν είναι βέβαια η μόνη. Ενας άλλος τυπάκος που ξέρω στη γενέτειρα, βρέθηκε με μια Αντιστασιακή σύνταξη σε πολύ μικρή ηλικία (μοίραζε τότε συντάξεις το ΠΑΣΟΚ), και όταν τον ρώτησα τί είδους αντίσταση έκανε, αφού την εποχή του Εμφυλίου ήταν 8 χρόνων, μου απάντησε με το γνωστό νεοελληνικό στυλάκι – «μετέφερα αντάρτικα μηνύματα στο βρακάκι μου». Ο αλανιάρης τύπος είναι μέλος της Αριστεράς και της Προόδου, και ηγείται σήμερα τον επαρχιακό αγώνα κατα των μπλέ διορισμών!

Μεγάλη η καψούρα του Ελληνα και για την σύνταξη (και δή την πρόωρη αναπηρική). Κυκλώματα γιατρών στην επαρχία σου εγκρίνουν ό,τι θέλεις και γουστάρεις, απο σπασμένο δόντι, μέχρι αναπηρία μεγίστου βαθμού. Ξέρω αναπήρους που τρέχουν μαραθώνιο, κάνουν κολύμπι, ασχολούνται με το Bodybuilding. Για μια εξέταση ματιών που χρειάστηκα (για δίπλωμα), πήγα σε ένα τοπικό γιατρό, έδωσα 50 ευρώ στη γραμματέα του, εκείνη μου υπέγραψε όλα τα ιατρικά χαρτιά, και έφυγα αγάς. Ο γιατρός, ήταν διακοπές στην Κέρκυρα. Το παληκάρι ήταν και εκλεγμένο μέλος της Ελληνικής Βουλής με την ΝΔ!

Ακόμα μεγαλύτερη η καψούρα να παίρνεις τη σύνταξη των άλλων που έχουν πεθάνει. Οταν το απίθανο ελληνικό κράτος νομοθέτησε κάποτε την αυτόματη κατάθεση των συντάξεων σε τραπεζικό λογαριασμό (κόβοντας έτσι την διαπλοκή του τοπικού ταχυδρόμου που ήθελε μπουρμπουάρ για να παραδώσει στον συνταξιούχο την αλληλογραφία), βρέθηκαν, θυμάμαι, 55 χιλιάδες περιπτώσεις ανθρώπων που δεν εμφανίστηκαν σε καμμία τράπεζα για να ανοίξουν λογαριασμό. Ηταν τα Περήφανα Γηρατειά που είχαν αποδημήσει πρίν χρόνια, και την σύνταξη των οποίων λυμαίνονταν οι Τιμημένοι τους απόγονοι.

Σε σχετική φάση, βρίσκεται και ένας άλλος γείτονας, ο οποίος συλλέγει δύο έξτρα συντάξεις, μία της πεθαμένης μητέρας του (έχει πεθάνει το 2006, και μία ενός ανάπηρου αδελφού του, τον οποίον έχει ξεφορτωθεί σε κάποιο μοναστήρι. Μαζί μ’ αυτά, ο αλανιάρης γείτονας παίρνει και κάποια κρατικά κουπόνια για δωρεάν βενζίνα που δικαιούται ο ανάπηρος αδελφός του, ο οποίος βέβαια δεν διαθέτει κάν αυτοκίνητο. Τα κουπόνια χρησιμοποιούνται σήμερα στο καινούργιο καμπινάτο σκάφος για θαλασσινές εξορμήσεις με αιθέριες καλλίγραμμες καλονές.

Η επόμενη θύμηση, άλλος γείτονας, ο κύριος Καίσαρας, μια βουκολική επαρχιακή περσόνα, ηλιοκαμμένος και κατακόκκινος, με δέρμα τεντωμένο σαν λάστιχο αυτοκινήτου και κάτασπρα ηλεκτρισμένα μαλλιά. Ο κύριος Καίσαρας, μόνιμα ντυμένος με φανέλα άσπρη, λινό παντελόνι με γυρισμένα μπατζάκια και ψαράδικη σαγιοναρίτσα, βγήκε σε αναπηρική σύνταξη πρίν τα 50 του (είχε λέει εργατικό ατύχημα στο πόδι), και σήμερα ειναι 95 χρόνων. Αραχτός με θέα τη θάλασσα, παρακολουθεί το 902 για να δεί πως πάνε οι αγώνες, κλάνει συνέχεια απο πλήξη, και είναι λέει, αγανακτημένος με την κατάσταση στην οικονομία!

Πενήντα χρονια αραλίκι ο κύριος Καίσαρας, περνά τον καιρό του καταναλώνοντας δύο μπουκάλια ουίσκι την εβδομάδα, καπνίζοντας απανωτά στριφτά και κάνοντας και τοπικό ψαρεματάκι. Απο την εποχή που πήρε σύνταξη, το Ασφαλιστικό του Ταμείο του έχει αλλαξει τρείς φορές όνομα, το πόδι του περιέργως έγινε καλά, και ο ίδιος, γνωστός επίσης και με τον παρατσούκλι «ο Παιδαράς», εκλείθει πέρυσι απο τον διευθυντή του τοπικού υποκαστήματος της Εθνικής Τράπεζας να παραλάβει κάποια τιμητική κονκάρδα. Ηταν ο παλιότερος πελάτης της Εθνικής Τράπεζας! Δεν ξέρω πότε ιδρύθηκε η Εθνική, οι γείτονες πάντως λένε πως ο Παιδαράς βγήκε στην σύνταξη με διάταγμα του Καποδίστρια.

Και κάθε φορά που ακούω για προγράμματα stage, θυμάμαι τον νεαρό γείτονα Ακη που δουλεύει στο ΙΚΑ στεϊτζής. Ο μεγάλος Ακης κάθε πρωί στις 11.30, επέστρεφε απο τη δουλειά του για να ασχοληθεί με σέρφινγ, φραπεδιλίκι, και διάφορες άλλες γκομενοδουλειές. Το πρόβλημά του ήταν ότι δεν είχε λεφτά να αγοράσει ένα καλοκαιρινό jetski, και το ονειρό του ήταν να γίνει σχεδιαστής αυτοκινήτων, αλλά δεν υπήρχε λόγος να κυνηγήσει τέτοιο όνειρο αφού κάποια στιγμή (ήταν θέμα χρόνου), θα γινόταν δημόσιος υπάλληλος. Τον ρώτησα αν έχει κάποιο βιογραφικό να μου δώσει για μια δουλειά που ήξερα οτι άνοιγε. Δεν το είχε ακόμα σε ηλεκτρονικη μορφή μου είπε (σε τί το είχε;), αλλά αν ήταν καλή περίπτωση και επιμένω (!), να το γράψει. Θα χρειαζόνταν και email; - με ρώτησε. Τι να το κάνεις το ίντερνετ όταν υπάρχει το Κράτος.

Ενα μήνα αργότερα, με προτροπές της μάνας του, και στο δικό μου laptop, o μέγας Ακης έφτιαξε σάτρα πάρτα το βιογραφικό, αλλά οι ατυχίες της ζωής τον χτύπησαν και πάλι. Tα τρία ίντερνετ καφέ που επισκέφτηκε, δεν μπορούσαν να τυπώσουν το βιογραφικό γιατί οι εκτυπωτές είχαν ξεμείνει απο μελάνι! Ετσι χάσαμε τη δουλειά. Αλλά ούτε εκεί υπήρχε πρόβλημα, η μητέρα του είχε 20 χιλιάδες ευρώ έτοιμα για λάδωμα, για να τον πάρουν υπάλληλο σε τράπεζα. Η μητέρα του λοιπόν έδωσε τα λεφτά, η κυβέρνηση άλλαξε, ο διορισμός κόλλησε, ο λαδωμένος την κοπάνισε, και τώρα μαθαίνω πως ο νεαρός Ακης σπάστηκε χοντρά γιατί έπρεπε να κατεβάσει τις προσδοκίες του απο μηχανοκίνητο jetski σε απλό χειροκίνητο κανό. Αντε να βγάλεις τώρα γκόμενα, στεϊτζής που βαράει και κουπί!

Αυτά έδειξε το καλοκαιρινό μου βαρόμετρο. Συμπέρασμα: Είμαστε στα σκατά μέχρι τα μπούνια, αλλά η λαϊκή βάση ευδαιμονίζεται πρώτο τραπέζι πίστα στην εικονική κοσμάρα της, αυτοσχεδιάζοντας με χολυγουντιανού επιπέδου λούφα και παραλλαγή. Οι συμπαθείς γείτονες, το στατιστικό μου δείγμα, εχουν ήδη πάρει την απόφαση οτι δεν χρειαζόμαστε πολιτικές και οικονομικές λύσεις για το μέλλον. Ούτε βέβαια και κοινωνικό φιλελευθερισμό, ή καποιου είδους επανάσταση που είναι και κουραστική. Η στρατηγική φαίνεται να είναι ο Αυτοσχεδιασμός και το λαδάτο οικογενειακό και πελατειακό δίκτυο.

Καταστρεφόμαστε; Δύσκολη ερώτηση. Πιστεύω πως η ΕΕ θα μας σώσει γιατί κάπου πρέπει να πάνε κι αυτοί διακοπές. Η φτώχεια στην Ελλάδα αντέχεται άλλωστε περισσότερο απο την κρύα Δανία, τρώμε καλύτερο φαί απο τους βόρειους, αγνό κρασάκι και λάδι καθαρό, και ο μεσογειακός Θεός του ήλιου, της θάλασσας και του χαβαλέ θα μας συντηρήσει και στο μέλλον ελαφρώς ή βαρέως αναισθητοποιημένους.

-------------------------------------------------
Αντε πάμε κι ένα πιασάρικο, να ταιριάξει τίτλος και φωτογραφία.
Καλή εβδομάδα:)

Προστασία του πολίτη

"Θυμάμαι μια συνέντευξη του κ. Χρυσοχοίδη. Οταν ανέλαβε υπουργός ζήτησε απο τους μανατζερς του υπουργείου του να του δώσουν το οργανόγραμμα της υπηρεσίας. Του είπαν πως τέτοιο πράγμα δεν υπήρχε. Ρώτησε ποιό είναι το αντικείμενο εργασίας των ανθρώπων που στελεχώνουν την υπηρεσία που είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια του έλληνα πολίτη. Του είπαν πως τέτοια καταγραφή δεν έχει ακόμα γίνει. Ζήτησε να μάθει ποιό είναι το παρών σύστημα συλλογής, καταγραφής και επεξεργασίας πληροφοριών. Του είπαν πως το παρών σύστημα θυμίζει μπακάλικο, δεν έχει ακόμα αυτοματοποιηθεί. Ρώτησε με ποιά μεθοδολογία η αστυνομία προσεγγίζει ενα έγκλημα, μια τρομοκρατική ενέργεια. Δεν υπήρχε μεθοδολογία. Απλά υπήρχαν αστυνόμοι-δημόσιοι υπάλληλοι. Ρώτησε αν υπάρχουν ειδικά εκπαιδευμένα γκρούπ για περιπτώσεις καταλήψεων, ομηρίας, τρομοκρατικών ενεργειών. Και βέβαια δεν υπήρχαν. Κώδικας συμπεριφοράς και δεοντολογίας; Σίγουρα θα αστιεύεστε.

Ρώτησε να μάθει ποιά είναι η παρούσα συνεργασία με τις ξένες υπηρεσίες πληροφοριών της Ευρώπης και της Αμερικής. Καμμία, του απάντησαν. Τα τελευταία 26 χρόνια, κανένας έλληνας υπουργός δημόσιας τάξης δεν έχει ζητήσει τη συνεργασία αλλων υπηρεσιών. Κανείς δεν έφτιαξε ενα σχέδιο για το τί συστήματα πληροφορικής και εκπαίδευσης χρειάζεται η υπηρεσία. Δεν υπάρχουν πουθενά καταγραμμένοι στόχοι υπηρεσίας. Πουθενά σύστημα συλλογής επεξεργασίας και ανάλυσης δακτυλικών αποτυπωμάτων, πουθενά συσχετισμός και σύγκριση δεδομένων απο πολλαπλές βάσεις πληροφοριών. Και φυσικά η ανάρτηση ιστοσελίδων για συλλογή πληροφοριών απο το κόσμο, είναι αδιανόητη, καθότι κάτι τέτοιο στην Ελλάδα θεωρείται ρουφιανιά. Και με τί ασχολουνται όλοι αυτοί; ρώτησε ο υπουργός. Με τίποτα, ήρθε η σιωπηλή απάντηση."

Eίναι λόγια απο ενα πόστ που έγραψα πριν περίπου δύο χρόνια, τον Δεκέμβριο του 2007. Είχα εκφράσει τότε την γνώμη πως το θέμα του τραμπουκισμού στην Ελλάδα ειναι υπόθεση μιας μικρής ομάδας ανθρώπων που τρομοκρατούν τη χώρα, και άν υπάρχει πολιτική βούληση, το πρόβλημα λύνεται αμέσως. Κάτι τέτοιο επανέλαβε και ο κ. Χρυσοχοίδης σε μία εμφάνισή του στο δελτίο του mega χθές, και συμφωνώ μαζί του. Και μαζί του πιστεύω και η Ελλάδα. Θα επιθυμούσα λοιπόν να του ευχηθώ καλή επιτυχία. Οι προσδοκίες μου είναι υψηλές.

Θα πρόσθετα μονάχα, πως το θέμα του πανεπιστημιακού Ασύλου είναι το ναρκοπέδιο που θα μπορούσε να αποδειχθεί το βατερλώ του κ. Χρυσοχοίδη, καθώς πολύ καλά γνωρίζει πως εντός των τοιχών των πανεπιστημίων, δρούν οι στρατοί των τρομοκρατών που κυνηγάει, και τα στελέχη εκείνων που τους καθοδηγούν. Αυτό το θέμα πρέπει να τελειώνει ΤΩΡΑ, πριν φτάσει σε αδιέξοδο. Εκεί θα τον χτυπήσουν οι τραμπούκοι της Αριστεράς στους επόμενους μήνες. Ηδη, οι διάφορες ομάδες που λιμαίνονται κοινωνία, γήπεδα, δημόσια σχολεία, εμπορικούς δρόμους και πανεπιστήμια, ψάχνουν για μία αφορμή για κάποια καινούργια Δεκεμβριανά, όπου θα έρθει και το μεγάλο τέστ για τον λαϊκισμό και την ελαφρότητα που έχει επιδειξει η κυβέρνηση στο όλο θέμα. Και αυτό είναι θέμα πρωθυπουργού.

Και λίγα λόγια για τον κ. Τσίπρα. Πολιτική πορνεία εμπορεύεται ο κ. Τσίπρας και το Σύριζα, νομιμοποιώντας κάθε κίνημα μπαχαλάκηδων, μαφιόζων τύπου λιμανιού, ή πιτσιρικάδων τύπου Δεκεμβριανών. Και γυρνάει γύρω γύρω, επισκεπτόμενος κάθε συνδικαλιστική συντεχνία αληταράδων, που με τον ενα ή άλλο τρόπο πλήττει το εμπόριο της χώρας, κατεβάζει ό,τι διακόπτες μπορεί, εκβιάζει όσο πιο τραμπούκικα μπορεί, και καταστρέφει περιουσίες. Σ' αυτούς δίνει πολιτική εκπροσώπηση ο κ. Τσίπρας, σ' αυτούς δίνει φωνή και εκπροσώπηση.

Την πολιτική του παρουσία και ύπαρξη θα την κρίνω απο δύο πράγματα. (1)απο το πολιτικό ήθος που εκπέμπει, και (2)απο την συνολική πολιτική πρόταση που έχει να καταθέσει για την πρόοδο αυτής της χώρας. Τα υπόλοιπα μου είναι περιττά. Και μέχρι τώρα, ο κ. Τσίπρας και οι διάφορες συνιστώσες του, συμπεριφέρονται σαν ανώριμα πιτσιρικάκια που χρειάζονται μόρφωση, αρχές, και πολιτική ωριμότητα. Καθε τους δήλωση και μια συναισθηματική βλακεία, κάθε τους πράξη και μια ακόμα αντίδραση υπερβολής. Γνωρίζω πως κάποιοι συμπατριώτες μου τον έχουν τιμήσει με την ψήφο τους. Ελπίζω μονάχα, να τον κρίνουν με τα ίδια κριτήρια.

Locus Publicus - Συντρίψτε τους τρομοκράτες
Ξηλώνει τις «ζαρντινιέρες» στην ΕΛ.ΑΣ.
Χρυσοχοϊδης στο ΜΕGA
Θύελλα αντιδράσεων για τις προσαγωγές
Η γλώσσα και η Γάζα
Οι χρήσιμοι «παριστάμενοι»

Φθινοπωρινά

Με κάποιο βιβλίο συντροφιά και εναν καυτό καφέ, επισκέπτομαι που και που κάποια λιμνούλα της περιοχής. Κάθε Φθινόπωρο, αισθάνομαι μια ανάγκη για ανανέωση και προγραμματισμό. Φτιάχνω λίστες με βιβλία που πρέπει να διαβαστούν, πράγματα που πρέπει να γίνουν. Η περίοδος του Φθινοπώρου και του χειμώνα είναι μια περίοδος παραγωγική. Σαν έρθει το φώς της Ανοιξης, το μυαλό σταματάει να δουλεύει. Και το καλοκαίρι, φτάνει στο απόλυτο μηδέν.

Αναμοχλεύοντας παλιά βιβλία και κουτιά, έπεσα πάνω σε κάτι που είχα αφήσει ημιτελές. Ενα παλιό και χοντρό ντοσιέ με άρθρα οικονομικής και πολιτικής θεωρίας, και μια σειρά απο κοινωνιολογικά συγγράματα για την ανάπτυξη των πόλεων. Ηταν η εποχή που είχα το κουράγιο να διαβάζω ένα βιβλίο την ημέρα, μαζί με πολλαπλούς καφέδες και ξενύχτια. Είχα τότε συλλέξει 200 άρθρα σε ενα μαύρο ντοσιέ με τον τίτλο "Keitha Fine Readings", το όνομα μιας χίππισας καθηγήτριας Οικονομικών απο το πανεπιστήμιο. Γραμμένα απο ανθρώπους του κλειστού της ακαδημαϊκού κύκλου, γραπτά που δεν εκδόθησαν ποτέ, αλλα μοιράστηκαν μόνον σε φοιτητές και μυημένους.

Πέρασαν καιροί απο τότε, η Keitha χάθηκε απο τη ζωή μου, οι καφέδες μειώθηκαν μαζί με τις αντοχές, αλλά τα ενδιαφέροντα, περιέργως αυξήθηκαν. Και σαν άνοιξα το παλιό κουτί και βρήκα μέσα τον θησαυρό των άρθρων, ένοιωσα την ανάγκη να ξανεπισκεφθώ την ερημική λιμνούλα που με φιλοξενούσε κάποτε για ώρες ολόκληρες. Και κάθησα εκεί, χαμένος στις αφηγήσεις των μεγαλοφυών συγγραφέων που πάτησαν με προσωπικό τους ρίσκο τη γή της Βραζιλίας, τα maquiladoras του Μεξικού, χωριά της Γουατεμάλας και του Περού, τις αναπτυσσόμενες πόλεις της παραλειακής ανατολικής Αφρικής, έσκαψαν βαθιά τις ευρωπαϊκές βιβλιοθήκες του Λονδίνου, του Παρισιού και του Αμστερνταμ, και ανακατεύτηκαν με την ωμή Ιστορία των πόλεων, ντόπια φαγητά και εξωτικές μουσικές. Και άφησαν πισω τους τη συλλογή της Κeitha, με άρθρα που κόσμησαν τα διδακτορικά τους, και που διαβάστηκαν ίσως σε κάποιους μικρούς κύκλους, σε στενά δωμάτια μεγαλουπόλεων, ενδιαφέροντα εκκεντρικών και αργόσχολων τυπάδων της ίδιας κοπής.

Κάθε φθινόπωρο τα χρώματα της Νέας Αγγλίας γίνονται σαν κι αυτό της φωτογραφίας. Για κάποιο περίεργο λόγο, η απίθανη φύση γυρνάει τα χρώματα των δέντρων της σε ενα πλατύ φάσμα απο κόκκινα, κίτρινα και πορτοκαλί φύλλα που συνυπάρχουν σε όλους τους πιθανούς συνδιασμούς με φόντο το γενικό πράσινο. Το φαινόμενο αυτό των απίθανων αυτών χρωμάτων, γνωστό ως foliage, παρατηρείται μόνον στη Νέα Αγγλία και μέρος του Γαλλικού Καναδά. Η απίθανη απόχρωση γεννά πάμπολλα είδη κοκκινωπών αποχρώσεων, κρατάει λίγες εβδομάδες, και σβήνει σιγά σιγά στις απέραντες βροχές και χιονοθύελλες του χειμώνα, ξεγυμνώνοντας δέντρα και τοπία, μέχρι την Ανοιξη που η νεκρή γή ζωντανεύει και πάλι με μια πανδαισία χρωμάτων και μυρωδικών. Οσο χρόνο χρειάζομαι, σκέφτηκα, για να τελειώσω τα 200 άρθρα των φίλων της Keitha.

Να περάσουν και οι φίλοι;

Κάπου 1200 εκλογικά τμήματα θα στηθούν στη χώρα για να υποδεχθούν τους νεοδημοκράτες που θα ψηφίσουν τον νέο πρόεδρο του κομματος. Στο μεταξύ διάστημα, θα συσταθούν εκλογικοί κατάλογοι στους οποίους θα γράφονται τα μέλη του κόμματος, οι συμπαθούντες, οι "φίλοι", και προφανώς και ... οι αντίπαλοι.

Το καινούργιο σύστημα ψήφισης του αρχηγού της ΝΔ απο την Βάση, είναι μια ακόμα λαϊκή επινόηση. Ακούγεται καλό και πολυ δημοκρατικό, αλλά το σύστημα μπάζει απο παντού και απαιτεί βελτιώσεις. Είναι πρωτίστως μια πρόταση που επινοήθηκε απο τους ανησυχούντες (Αβραμόπουλο και Σαμαρά) που φοβούνται πως η Ντόρα θα τους μασήσει σε απλό συνέδριο. Ηδη, η πανούργα παρασκηνιοφόρος, έχει φτιάξει απέραντες λίστες. Οταν ο Καραμανλής έπαιζε playstation, η Ντορούλα δούλευε καλά.

Και που το ξέρουμε, πως στις λίστες θα είναι μόνον νεοδημοκράτες; Φυσικά και δεν το ξέρουμε. Που το ξέρουμε πως δεν θα γραφτεί και ο Μητσάρας απ' την Κοκκινιά "φίλος" της παράταξης, που συνήθως ρίχνει Αλέκα, αλλά σήμερα θα ψηφίσει Αβραμόπουλο; Ούτε αυτό το ξέρουμε. Και πως θα εμποδίσουμε τους "φίλους" Πασοκτζήδες να ψηφίσουν Ψωμιάδη γιατί θα είναι μέρα όμορφη, και ο χαβαλές μεγάλος; Ούτε αυτό το ξέρουμε, και ούτε μπορούμε να το διασφαλίσουμε.

Δεν είναι φίλοι μου σοβαρά πράγματα αυτά. Οταν δεν μπορείς να κάνεις κάτι καλά, μην το προτείνεις. Οταν η διαδικασία δεν είναι αδιάβλητη, μην την αρχινάς. Οταν το σύστημα μπάζει απο παντού, μην το συνεχίζεις. Μην μπερδεύουμε τον χαβαλέ με τις δημοκρατικές διαδικασίες. Στο διαβρωμένο μας πολιτικό σύστημα, η πρόταση που ακούγεται λογική (εκλογή απο τη βάση), είναι στην ουσία η επιβράβευση πως δεν έχουμε ακόμα σκεφτεί πώς θα δουλέψει σωστά η δημοκρατία μας. Και αυτοσχεδιάζουμε προχωρώντας.

Ας προτείνω κάτι (σε μπλόγκ είμαστε). Αν ποτέ είχαμε την πολυτέλεια σκέψης και άμεσης εφαρμογής ιδεών, θά έπρεπε να σκεφτούμε πολύ πιο ριζοσπαστικότερα.

Εχουμε ένα πολιτικό σύστημα όπου οι εκλεγμένοι πρόεδροι, βουλευτές, αρχηγοί, κλπ, μπορούν να υπηρετήσουν απεριόριστες θητείες. Ο Αχιλλέας Καραμανλής ήταν υπουργός απο τότε που γεννήθηκα εγώ. Ο Εβερτ έπαθε σωρεία εγκεφαλικών για να φύγει. Και ο Καραμανλής ήθελε και τρίτη θητεία για να κάνει ό,τι ξέχασε στις δύο προηγούμενες. Χώρια που όταν θα βγεί η Ντόρα θα πρέπει να πεθάνουμε όλοι μας μέχρι να ξεκουμπιστεί απο την καρέκλα.

Δεν θα ήταν λοιπόν καλή η πρόταση να αλλάξουμε δύο πραγματάκια στα γρήγορα;

(1)Μαξιμουμ δύο (2) θητείες για πρόεδρο, πρωθυπουργό και βουλευτές για να μπαίνει και νέο αίμα στη Βουλή, και (2)εναν μηχανισμό εκλογής αρχηγών κομμάτων και υποψηφίων πρωθυπουργών κατα το αμερικανικό σύστημα των primaries (εναν ολόκληρο κύκλο καθολικής ψηφοφορίας που θα εκλέγει κάθε φορά τον υποψήφιο πρωθυπουργό κάθε κόμματος);

Στην Αμερική οι πρόεδροι μπορούν νά υπηρετήσουν μόνον δυο θητείες. Σε αντίθεση, στη Γερουσία (6 χρόνια θητεία) και το Κογκρέσσο (2 χρόνια θητεία) υπάρχουν αριστοκράτες πολιτικοί απο μεγάλα τζάκια και είναι εκεί χρόνια, και δεν σκοπεύουν να πάνε πουθενά. Και ειναι τόσο δυνατά καρφωμένοι στην καρέκλα, που δεν μπορούμε σήμερα να βρούμε άτομο στη Γερουσία που να μην είναι πουλημένο σε εταιρείες , ιδιωτικά συμφέροντα, ή ξένες κυβερνήσεις. 40 χρόνια είχε ο Κέννεντυ στη Γερουσία. Ενας άλλος, ο Strom Thurmond (South Carolina) πέθανε σχεδόν εν ενεργεία στα 100! Και κάθε γερουσιαστής θέλει 5-10 εκατομμύρια για προεκλογική εκστρατεία. Η μακροχρόνια παραμονή στην πολιτική δημιουργεί απίθανες οικονομικές και ηθικές εξαρτήσεις. Δεν θα ήταν λοιπόν καλό να την μειώναμε;

Ορίστε και πώς δουλεύουν τα primaries. Πριν τις βουλευτικές εκλογές, θα γίνονται πρώτα εκλογές για την ανάδειξη υποψηφίου κάθε κόμματος. Και θα μπαίνει έτσι νέο αίμα στην πολιτική σκηνή, θα φύγει η υποκρισία και η ντροπή του να αποφεύγει κάποιος να δηλώσει πως έχει φιλοδοξίες να γίνει πρωθυπουργός. Θα εχουμε ας πούμε 5 νεοδημοκράτες, και 5 Πασοκτζήδες υποψηφίους σε κάθε εκλογή. Οταν ο πληθυσμός γράφεται στους εκλογικούς καταλόγους, ο κάθε πολίτης θα πρέπει να δηλώσει σχέση με ένα κόμμα (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, κλπ). Ετσι θα καταγράφονται και θα φιλτράρονται τα μελη και οι "φίλοι". Κάποιος θα μπορεί όμως και να δηλώσει "ανεξάρτητος". Τη μέρα των προκαταρκτικών εκλογών (primaries), ο νεοδημοκράτης θα μπορεί να ψηφίσει μόνον το κόμμα που επέλεξε ως σχέση (την ΝΔ), και ο Πασοκτζής μόνον το ΠΑΣΟΚ, και όχι άλλο κόμμα (η επιτροπή θα μοιράζει μόνον το ανάλογο ψηφοδέλτιο). Οι "ανεξάρτητοι", θα μπορούν να ζητήσουν όποιο ψηφοδέλτιο θέλουν. Στις εθνικές εκλογές ψηφίζεις ο,τι θέλεις. Με τον τρόπο αυτό, και τα μέλη θα ξέρουμε, και τους "φίλους " και περαστικους θα αποφύγουμε, και φρέσκες υποψηφιότητες θά έχουμε, και τους καρεκλοκένταυρους θα ξεκάνουμε, και καλύτερη δημοκρατία θα φτιάξουμε.

Σε ιδέες είμαι ανοιχτός. Ορίστε εδώ, τι δήλωσαν και οι γίγαντες.

Στον αγώνα της ενημέρωσης

Την περίπτωση Αυτιά είμαι σίγουρος πως την γνωρίζετε. Πρόκειται για τον γραφικότατο τηλεπαρουσιαστή του Alter, ο οποίος έχει μείζουσα θέση στην ελληνική τηλεόραση, και υποθέτω μεγάλη ακροαματικότητα. Αν κρίνω απο την γενική παρουσίαση, γλωσσική ευφράδεια, και βάθος σκέψης, ο καταπληκτικός αυτός δημοσιογράφος θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηρισθεί ώς ο μεγαλύτερος ηλίθιος που έχει δουλέψει ποτέ σε τηλεόραση. Εντούτοις υπάρχει, και μάλιστα πολύ.

Ο κύριος Αυτιάς λοιπόν, όπως θα γνωρίζετε, παρουσιάζει εδώ και μέρες ενα βίντεο με τον κ. Ψωμιάδη, το οποίο ο Αυτιάς μοντάρει καθημερινώς, δίνοντας την εντύπωση πως η συνομιλία είναι ζωντανή. Συνομιλώντας με ενα βίντεο και προβάλοντάς το ως ζωντανή συνομιλία, μάλλον δεν αποτελεί παράδειγμα ηθικής δημοσιογραφίας, αλλά τί να κάνουμε, αυτή ειναι η Ελλάδα, αυτό είναι και το Alter, και αυτός είναι και ο Αυτιάς. Η δημοσιογραφική αλητεία του Αυτιά, αντιμετωπίζεται ως σκέτος χαβαλές, και επιφέρει πλακίτσες και ανέκδοτα.

Αλλά ενώ ο ανεκδιήγητος Αυτιάς είναι προφανώς καράβλαχος και φαίνεται, θα ήθελα να πληροφορήσω τους φίλους μπλόγγερς, πως υπάρχουν και άλλοι επαγγελματίες του είδους, που έχουν τελειώσει το Harvard University, και κάνουν τα ίδια και χειρότερα. Και για προσωπική σας τέρψη, θα αναφέρω την περίπτωση του κυρίου Bill O'Reilly, δημοσιογράφου του Fox News, τεράστιας τηλεπερσόνας της Αμερικής, (και μεγάλου τηλεοπτικού αλχημιστή), που κατα την γνώμη μου είναι ένας απο τους μεγαλύτερους φασίστες των ΗΠΑ, παράδειγμα χειρίστου δημοσιογραφικού είδους και ήθους, και πιθανότατα η αισχρότερη τηλεπερσόνα της παγκόσμιας τηλεόρασης.

Με το Fox News θα ασχοληθώ εκτενέστερα σε προσεχές πόστ, για τώρα όμως, με αφορμή το δημοσιογραφικό κατασκεύασμα του κ. Αυτιά, παραθέτω ένα βιντεοκλιπάκι, στο οποίο ο κωμικός Al Franken, δείχνει καθαρά, τον τρόπο με τον οποίον ο Bill O'Reilly πήρε μια έτοιμη συνέντευξη του αντιπροέδρου (τότε Γερουσιαστή) Joe Biden, έκοψε μια φράση του που περιείχε μία πρόταση, κατόπιν του επιτέθηκε πολιτικά, και επανήλθε δυναμικά προτείνοντας ο ίδιος, σαν δική του ιδέα, εκείνο ακριβώς που έκοψε!!

Παρακαλώ να μην θεωρηθεί πως Αυτιάδες υπάρχουν μόνον στην Ελλάδα.